วันที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๔๘ ช่วงนั้นตนเอง ยังไม่ได้บวช มีโอกาสไปเที่ยวกราบครูบาอาจารย์ในสถานที่ต่าง ๆ โดยครั้งแรกเริ่มต้นที่วัดป่าบ้านตาดก่อน (เพราะองค์พ่อแม่ครูอาจารย์คือหลวงตาอยู่ที่นั่น) ไปกับคณะรถตู้จากวัดป่าบ้านตาด เพื่อจะเดินทางไปวัดป่าแก้วชุมพล จ.สกลฯ พอลงจากรถ (ไม่แน่ใจว่าวันนั้นเลยหรือเปล่า หรือว่าอีกวันหนึ่งถัดมา) ประมาณบ่าย ๒ โมง ทั้งหลวงปู่บุญมี และหลวงปู่เพียร มาที่วัดป่าแก้วชุมพลนี้ เพราะนัดกับหมอยาสมุนไพร ที่เขาจะมาจัดยาให้ที่นี่
เลยได้ถวายปัจจัยรูปละ ๒๐๐ บาท โดยเขียนใส่ใบปวารณาและน้อมกราบถวายด้วยความเบิกบานในจิต สังเกตว่าหลวงปู่บุญมีท่านจะจ้องเป็นพิเศษ (แม้คราวที่มีโอกาสได้กราบท่านที่วัดป่าบ้านตาด ท่านก็จ้องนายนก)
เย็นวันที่ ๒๘ ตุลา จึงได้เตรียมถวายใบปวารณา ๒๐๐ บาทให้พ่อครูจารย์อุ่น ฐิตธัมโม หลังจากท่านสรงน้ำ (อาบน้ำ) แล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งนายนกนั่งคุกเข่าเตรียมถวายอย่างดี ใจวาดภาพว่าท่านเดินมาหยุดยืน แล้วเราก้มถวายด้วยความชื่นใจ
แต่จู่ ๆ ท่านมาตรงหน้า แล้วนั่งคุกเข่า นายนกปลื้มจนน้ำตาเกือบร่วง ที่ท่านทำกับเราเช่นนี้ แต่ด้วยช่วงนั้น เป็นคนไม่ค่อยกล้าพูดอะไรมากเท่าไหร่ เลยได้แต่เก็บความปลื้มในใจและสำรวมจิต ท่านก็เมตตาถามว่า "คือถวายหลายแท่ะ" เราก็พาซื่อ ตอบท่านว่า "บ่หลายดอก..ขะน้อย"
ตอนเช้า หลังทานเข้าเสร็จ ก็ได้ลาเดินทางต่อไปที่ถ้ำพระภูวัว อ.เซกา จ.หนองคาย
กลายเป็นหนุ่มปลดระวาง สะสางวางครอบครัว จิตตื่นตัวในวิเวก ปลุกเศกธรรมในใจ
