A A A A A A
ผู้เขียน หัวข้อ: แม่ของฉัน  (อ่าน 14 ครั้ง)

ออฟไลน์ popen2556

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 710
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
แม่ของฉัน
« เมื่อ: 10 ตุลาคม 2019, 09:50:27 »





ใครที่น้อยอกน้อยใจว่าไม่มีใครรักนั้น
ล้วนเข้าใจผิด
เพราะคุฯณมีคนรักคุณมากที่สุดในโลกอยู่แล้ว

แม่ของฉัน

ความสุขที่เห็นแม่ตายจากไปจากลานสายตา

ถ้าอ่านแต่เพียงหัวข้อข้างต้น ทุกคนคงจะอยากด่าหรืออยากฉีกเนื้อฉันออกเป็นชิ้นๆอย่างไม่มีชิ้นดี

แต่ความจริงมันเป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะตั้งแต่เกิด ฉันเห็น
แม่ของฉัน
เข้มแข็ง
อดทน
สงบ
อารมณ์ดี
กล้าหาญ
ขยันขันแข็ง
ยิ้มได้ตลอดเวลาแม้ภัยมา
เป็นห่วงลูกๆสุดชีวิต
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกๆของแม่
แม่จะเหมือนกับ พญานกอินทรีย์ บินเข้ามาปกป้องลูกๆทันที ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง
อะไรๆก็ตาม

ได้เห็นสิ่งต่างๆที่แม่ทำ
แม่ล้วนแต่มีความสุข
อย่างเห็นได้ชัด เเม่เป็นคนที่ค่อนข้างแข็งแรง เคยเกิดหัวใจวายครั้งหนึ่งตอนอายุ72ปี สมรรถนะของหัวใจของแม่เหลือใช้ในการทำงานได้เพียง 20 เปอร์เซ็นต์
แต่แม่ก็อยู่มาได้จนถึงอายุ 86 ปี และยังแข็งแรง แม่ชอบออกกำ ลังกาย
หรือกายบริหาร ตามที่ดูเขาสอนผ่านทีวีประจำ แม่รู้ตัวเสมอว่าแม่กำลังทำอะไร อยู่
ในช่วง 3 ปีหลังก่อนที่แม่จะตาย
แม่มีเผลอลืมบ้าง
เช่นลืมกดชักโครกห้องน้ำลืมทิ้งกระดาษทิชชู่ไว้ในชักโครก
ก็เป็นธรรมดาของคนสูงวัยขนาดนั้น
แต่คนที่ไม่เข้าใจอาจจะตำหนิติบ่นแม่ได้
พอมีใครทักแม่
แม่จะตอบรับว่า"จะ"
แล้วก็หัวเราะทันที
ฉันเคยควบคุม อาหารแม่อย่างเข้มงวดอยู่ช่วงหนึ่งเพราะน้ำตาลขึ้น

และแม่ชอบกินเป๊ปซี่มากที่สุด
น้ำอัดลมที่มีสีดำฟองฟู่เป็นของหวานชิ้นเดียวที่แม่ชอบมากนอกจากทุเรียน ตอนหลังๆ
ฉันพยายามซื้อ เป๊บซี่ที่เป็นไดเอ็ทคือไม่มีน้ำตาลมาให้แม่
แต่แม่บอกว่าไม่อร่อย
แม้กินบ้างแต่แอบไปซื้อแบบดั้งเดิมกิน

พี่หมอสมพร
จามิกรณ์
ท่านบอกกับแม่ว่าคุมน้ำตาลได้ดีมาก
แล้วท่านก็หันมาบอกกับฉันว่า "เเม่เขาคุมได้ดีมากอยู่แล้ว
เราปล่อยแม่บ้างเถอะนะ
แม่ดูแลตัวเองดี
แม่อยากจะทำอะไร
ก็ปล่อยให้แม่ทำไป"
ฉันก็เห็นความเป็นจริงในข้อนี้หลังๆเลยปล่อยให้แม่คุมเอง
คอยดูแต่ค่าแล๊ป เท่านั้น
แม้แม่จะดื่มน้ำเป๊ปซี่มาตั้งแต่สาวๆจนถึงอายุ 80 กว่านี้
แม่ไม่ได้กินอะไรอย่างพร่ำเพรื่อ
กินพอดับกระ หาย
แม่รู้ตัวดีว่าว่าแม่ควรจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร
อาหารที่แม่กินก็เป็นอาหารปกติ ที่แม่ทำเองหรือเคยทำเอง รสชาติออกจะจืด
ไม่เข้มข้น
ไม่เน้นหวานมันเค็ม
แม่มีความสุขทุกครั้งที่กิน
เห็นได้จากรอยยิ้มบนใบหน้าของแม่ชัดเจน น้อยครั้งที่จะไม่เห็นใบหน้าเช่นนั้น
ก่อนที่.....แม่จะตายไม่กี่วัน
แม่ก็ยังหัวเราะยิ้มเป็นปกติ
วันที่แม่เริ่มล้มป่วยก่อนตาย3-4 วัน
แม่ปล่อยวางทุกอย่าง
ไม่ถามถึงใคร
ไม่พูดอะไรมาก
ยิ้มและเข้านอนท่าเดียว
ปล่อยทุกอย่างจนหมด
จนระบบการทำงานในร่างกายของแม่พังไปทั้งตัว
พี่หมอสมพร
ปั๊มหัวใจช่วยแม่สุดชีวิต
แต่แล้วแม่ก็จากไปจากลานสายตาของฉัน
ความตายของแม่เป็นความตายที่สมบูรณ์แบบที่สุด
เป็นความตายแบบรู้ตัว
เป็นความตายแบบปล่อยวาง
สวยงาม
ไม่เป็นห่วงหวงอะไรอีก

ฉันดูหน้าแม่ตอนก่อนและหลังที่ แต่งหน้าศพแล้ว ดูแทบไม่รู้เลยว่าแม่ตาย
เหมือนกับแม่นอนหลับฝันดีมากกว่า
ตอนนี้ฉันก็เชื่ออย่างนั้น
และเชื่ออีกว่าหากแม่ของฉัน ฝัน
แม่ก็จะฝันดีตลอดไป
ก็แม่ของฉันเป็นคนคิดดี
พูดดี
ทำดี
ทำบุญตลอดชีวิต
ทำบุญเวลาที่มีโอกาส
ฉลาด
ฉันเห็นแม่ทำทุกอย่างในชีวิตอย่างมีความสุขแล้ว
แม่ก็ตายจากไปอย่างมีความสุข
ฉันก็เลยมีความสุขสงบตามแม่ของฉัน
สักวันหนึ่ง....
ถ้าถึงเวลาของฉันแล้ว
ฉันจะทำแบบแม่ให้ได้
ตายอย่างมีความสุข
หมดจด
ชัดเจน
สง่างาม
เรียบง่าย หลับตาลงนอนแล้วนอนหลับ ตาทันที
ตายจากไปสู่สุคติ
ฉันมั่นใจ
ว่าแม่ไปสู่สุคติ เพราะ
ผู้หญิงคนนี้
ไม่เคยทำบาปเลย
ตลอดชีวิตที่เห็นแม่ของฉันมาตลอด

รักแม่สุดหัวใจ

ลูกของแม่
เม้า

ครบรอบวันเกิดแม่ปีที่ 103 ปี

ผ้าป่าแก่นธรรม
ตั้งแล้วจะบัญชีอาแปะทำแล้ว
รอนิดนุงนะๆๆๆคะ

นู๋เอง