A A A A A A
ผู้เขียน หัวข้อ: พ่อของผม ตอนนอนคุยกับพ่อ  (อ่าน 8 ครั้ง)

ออฟไลน์ popen2556

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 644
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
พ่อของผม ตอนนอนคุยกับพ่อ
« เมื่อ: 15 พฤษภาคม 2019, 21:07:45 »






พ่อของผม

ตอนนอนคุยกับพ่อ

ผมไม่ค่อยพูดถึงพ่อสักเท่าไหร่
ไม่ใช่ว่าไม่รักพ่อ
ไม่ใช่เพราะไม่สนิทใจกับพ่อ
หรือ
ไม่เคยคิดถึงพ่อ
จริงๆแล้วพ่อเป็นคนดี

เป็นช่างทำเฟอร์นิเจอร์ไม้สไตล์เซี่ยงไฮ้มาจากเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีนหรือเมืองจีน
ตั้งแต่ยังเป็นเด็กหนุ่ม
หอบเสื่อผืนหมอนใบมากับแม่

พ่อมามาจากเมืองจีนไม่มีเงินเลย
หาเงินจากแรงงานและฝีมือของตนเองล้วนๆ
จนพอมีเงินได้ซื้อบ้านหลังใหญ่67ตร.วาให้ครอบครัวได้อาศัย

โดยบ้านที่พ่อไปซื้อมาเป็นของท่านขุนคนหนึ่ง

พ่อเป็นคนที่ตั้งใจทำงานมาก
งานของพ่อจึงออกมาจะต้องเนี๊ยบดีหรือประณีต
ไม่อย่างนั่นพ่อจะ
ไม่ส่ง
มุมและขอบต้องทุกอย่างต้องตรงเปะ
จนพ่อมีชื่อเสียงในหมู่ช่าง
และเริ่มรวบรวมเพื่อนๆมาทำงานและรับงานเอง

พ่อเป็นคนที่ชอบคบเพื่อน
เพื่อนของพ่อมีมาก
บ้านของเราแทบจะไม่เคยขาดแขกหรือเพื่อนๆของพ่อเลย
พ่อจึงมีอาหารที่พ่อชอบเต็มโต๊ะทุกวัน

เพราะทำเลี้ยงคนงานด้วย
แล้วที่ขาดไม่ได้ก็คือเหล้าแม่โขง
เพื่อนๆของพ่อ
ส่วนหนึ่งเป็นญาติ
ซึ่งแต่ละท่านล้วนมีฐานะดี
เป็นคนดี
เป็นผู้ใหญ่ในตระกูลของเรา
บางคนเคยเป็นอดีตเจ้าของธนาคารพาณิชย์
บางคนเป็นอดีตเจ้าของที่ดินที่ใช้สร้างมหาวิทยาลัยชื่อดังในปัจจุบัน

แต่บางคนก็เป็นช่างไม้ธรรมดาจนๆไม่มีเงิน
พ่อไม่เคยเลือกคบใครเลย
ใครๆพ่อก็คบได้
คุยกันตามประสาเพื่อนๆ

ยกเว้นคนที่พูดกันไม่รู้เรื่อง

หลังๆผลงานของพ่อติดตลาดเป็นที่ถูกใจจองลูกค้า
จนมีร้านค้าเฟอร์นิเจอร์
ติดต่อให้ส่งสินค้าให้ประจำ
ร้านค้าที่มีชื่อเสียงในสมัยก่อนส่วนใหญ่
มีตู้มีโต๊ะของพ่อตั้งอยู่แทบทั้งนั้น
ไม่ว่าจะบางลำภู หรทอที่โรงเลี้ยงเด็ก

แม้กระทั่งโรงแรมเอราวัณเก่าที่รื้อทิ้งไป

พ่อเป็นคนใจกว้าง
เป็นคนใจใหญ่
เป็นคนใจดี
พูดคำไหนคำนั้น
รักษาคำพูดมากที่สุด

งานของพ่อทุกชิ้นออกมาจากความตั้งใจมากของพ่อ
ตรงเวลาเสมอ

พ่อจึงเป็นที่สนใจของลูกค้าเป็นอย่างมากเชื่อมั่นในฝีมือและงานของพ่อ

พ่อจึงมีงานเล็กงานใหญ่มาให้ทำอยู่เสมอ
สิ่งที่ขาดหายไปก็คือเงินทุนหมุนเวียน
พ่อเคยรับงานของโรงแรมใหญ่มากแห่งหนึ่งแถวราชดำโดยการทำเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดของโรงแรม

ซึ่งเป็นงานใหญ่มากก็ได้เงินมาก
แต่ก็หมดไปกับดอกเบี้ยนอกระบบ
เพื่อนๆของพ่อ
และการพนัน

พี่ชายของผมเคยพูดว่าเงินพวกนี้พ่อเป็นคนหา
ถึงพ่อจะทำหายไปก็ไม่ใช่ความผิดอะไรของพ่อ
ซึ่งผมเองก็เห็นด้วย

ปัญหาของพ่อที่ตามมาก็คือ
เรื่องเงินทุนหมุนเวียน
ก็เลยทำให้เกิดความลำบากให้กับแม่

เพราะต้องเป็นคนบริหารจัดการให้มันพอดี
ให้มันลงตัว
ให้พอจ่ายค่าแรงและค่าของ
หรือวัสดุและเครื่องมือช่าง
ค่าใช้จ่ายในบ้านค่าการศึกษาของลูกๆทั้งห้าคน
ยิ่งในช่วงที่งานไม่มี
จะลำบากมากเหมือนกันเพราะต้องรักษาคนงานที่ชำนาญค่าแรงสูงไว้
แม้จะไม้มีงานให้ทำมากนักหรือไม่คุ้ม
พ่อจะเลือกในคนงานที่มีฝีมือไว้เท่านั้น
คนงานที่ไม่มีฝีมือ
พ่อก็ไม่ได้จ้าง

จะเอาก็เฉพาะเด็กฝึกงาน
ผมเคยเห็นพ่อสอนงานให้คนงานมีฝีมือ
ว่าอยากได้อย่างนี้อย่างนั้น
พ่อตั้งใจมากให้เกียรติ

การเข้าสลักไม้ที่พ่อทำไว้สำหรับล็อคเฟอร์นิเจอร์โดยไม่ใช้น็อตหรือสกรูก็ทำได้ดี

การบริหารจัดทการของแม่ค่อนข้างดี
เครื่องมือเครื่องไม้ไม่ค่อยหายเท่าไหร่
คอยดูคนที่เบิกไป
แต่จะมาส่งคืนให้แม่ใส่ตู้เครื่องมือให้เรียบร้อย
เครื่องมือเป็นเครื่องมืออย่างดีของเก่า
ช่างทุกคนก็มีเครื่องมือของเขาประจำตั
วที่เอามาเองเหมือนกัน
เพราะถนัดมือมากกว่า

แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยกับพ่อบ่อยนัก
แต่ก็มีช่วงเวลาที่ได้คุยกับพ่อเสมอๆ
เช่นเวลา
จัดที่นอน
กางมุ้งให้พ่อ
ถ้าพ่อยังไม่นอน
พ่อก็ชวนคุยโดยผมนอนข้างๆพ่อ

ทําให้รู้เรื่องราวของพ่อมากกว่าพี่ๆคนอื่นๆ
พ่อจะใจดีกับผมมากที่สุดตอนนั้น

บ่อยครั้งที่พ่อจะแอบให้เงินพวกเราเป็นเงินก้อนโตสำหรับเด็กๆ

พวกเราสามารถนำไปใช้ได้นานหลายๆวัน
อยากกินอะไรก็ซื้อ
อยากใช้อะไรก็ได้
แต่พวกเราไม่ค่อยได้กินได้ใช้ตามที่พ่อบอกบ่อยหรอกนะ

เวลาพ่อได้รับเงินจากงานที่เสร็จ
พ่อจะให้เงินคนละห้าร้อยบาทกับพวกเราก่อนที่จะเอาเงินไปให้แม่
พ่อเป็นคนใจเด็ดกล้าหาญ
ในการตัดสินใจ
ผิดก็ยอมรับผิด
ถูกก็เฉยๆและ

มักจะเป็นคนให้อภัยคนเสมอ

ไม่เคยเห็นพ่อทะเลาะกับใครมาก่อนเลย
น้อยครั้งมาก

ยกเว้นทะเลาะกับแม่เวลาขาดเงิน

ซึ่งเป็นปัญหาหนึ่งของครอบครัว
ที่การหมุนเงินไม่เป็นระบบ
จึงเป็นธรรมดาที่เงินจะขาดมือ

การใช้ชีวิตของพ่อทำให้มีระยะห่างระหว่างพ่อกับครอบครัวเหมือนกัน
แต่ลูกๆทุกคนยังรักพ่อมาก
เพราะพ่อเสียสละให้พวกเราอยู่เสมอ
ฉันก็ยังคงนอนคุยกับพ่อได้ในทุกๆปัญหาเสมอตอนที่พ่อเครียดเรื่องหมุนเงินไม่ทัน
หรืองานส่งไม่ทัน
พ่อจะพักเบรคการดื่มลงไป
ช่วงที่รับงานใหญ่พ่ออาจจะก่อปัญหาให้เราบ้าง
การทะเลาะเบาะแว้งกับแม่บ่อย เป็นที่น่าปวดหัวและหนักใจของผมเป็นอย่างมาก

ในช่วงที่พ่อวัย 60ปีขึ้นไป
พ่อใจดีมากขึ้นเนื่องจากพ่อแก่ตัวลงและมีหลานๆให้ได้เล่นด้วย
พ่อใจดีขึ้นมากจนเหลือเชื่อ
ไม่เชื่อจะต้องเชื่อ
พ่ออ่อนโยน
ชอบเล่นและคุยกับหลานๆ
พ่อจะคุยอย่างสนุก
ผมขอให้พ่อเลิกดื่มเหล้า
หลังจากที่ทะเลาะกับแม่หลังสุด
ผมร้องไห้ฟูมฟายนอนคุยกับพ่อ

ผมพูดกับพ่อว่า

ผมไม่เคยขออะไรพ่อเลยนะ
วันนี้ผมขอให้พ่อเลิกดื่มเหล้าได้ไหม
ให้เลิกตลอดชีวิต

พ่อดึงผมเข้าไปกอดน้ำตาไหล
พ่อรับปากทันที
แล้วตั้งแต่นั้นมาผมไม่เคยเห็นพ่อดื่มเหล้าอีกเลย
พ่อเลิกจริงๆ
ช่างเหลือเชื่อที่พ่อเลิกดื่มเหล้าได้ทั้งๆที่ดื่มมาทั้งชีวิต

นี่แหละคือสิ่งที่สืบสานต่อมาจนเป็นมรดกของลูกหลาน

ที่พูดคำไหนคำนั้น

รักพ่อเสมอ

เม้า