A A A A A A
ผู้เขียน หัวข้อ: สักวัน  (อ่าน 25 ครั้ง)

ออฟไลน์ popen2556

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 611
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
สักวัน
« เมื่อ: 29 มกราคม 2019, 15:05:27 »



สักวันถ้าเรารู้ว่า
เราอยู่กับความโง่
ทุกข์ฟรี
สุดท้ายมันก็ปล่อยโง่เสียที

คิดใหม่ทำหมด

กุศล เจตนา

โลกธรรมแปดมันเป็นเพียงเงา จะไขว่คว้าหาทำไมเมื่อยนะ
เพราะมันไม่มี

อนาคาริก

ยกภูเขาออกจากอก
ไม่มีมึงไม่มีกูไม่มีเรา
มันหนักเลยเบา

อนาคาริก

ถ้าใครนอนตายวันนี้
ฝันดีนะ

อนาคาริก

วันเสาร์ที่ 26 มกราคม 2562 มีการนัดเลี้ยง สังสรรค์กันกับเพื่อนชั้นประถม 1
นับว่าเป็นเพื่อนรุ่นแรกพิมพ์ใหญ่วัดแค
เพราะเรียนที่โรงเรียนประเสริฐวิทยาใกล้วัดแค นางเลิ้ง
ระยะทางในความเป็นเพื่อน ช่างยาวนานเหลือเกิน
กว่า 50 ปี การนัดกันครั้งนี้
อาจจะใช้เวลา มากกว่าเดิมเยอะ
เพราะเพื่อนแต่ละคนยังมีภาระ
มีดพื่อนสนิทมาเพิ่มด้วย รู้สึกขอบคุณเพื่อนรักที่มา
และยังก็ตามหาคนที่ติดต่อได้
แต่ยังไม่ได้มาเจอกัน
อละก็เป็นธรรมดาของคนที่ว่ามากคนมากเรื่อง
แต่ละคนก็ติดธุระกันมากอยู่ เพื่อนพาณีคนหนึ่ง
เพิ่งผ่าคอมาไม่ได้
ในวันนั้นเราไปเลี้ยงกันมี่ร้านอาหารพูนสิน
สี่แยกวิสุทธิ์กษัตริย์
ร้านดังในอดีตเรื่องเป็ดย่าง
นัดรวมเพื่อนได้วันนี้ก็มี 11 คน ตามรายชื่อข้างล่าง
ส่วนที่ยังขาดอยู่ เพราะคุณพาณีท่านหิน
ท่านประคอง
ที่ท่านเป็นประธานรุ่น 73 โรงเรียนวัดสระเกศ
ทีาทำคณประโยชน์ให้เพื่อนร่วมรุ่นมากวันนั้นเนื่องจากภรรยาเกิดอุบัติ
เหตุเล็กน้อย ต้องพาไปพบแพทย์

อากาศในวันนั้นค่อนข้างร้อน
ฝุ่นพิษเยอะ อาหารก็เป็นไปตามปกติ
ของทอด
ของผัด
เป็ด
ทุกคนแม้จะนานๆเจอกันที แต่ค่อนข้างจะสนิท
หลายๆคนยังมีการติดต่อกันอย่างต่อเนื่อง และมีนัดเจอกันบ้าง
ในปีกว่าที่ผ่านมาน
เราได้เตอกันสองครั้ง
มาก็รื้อฟื้นเรื่องราวๆต่างๆเป็นที่สนุกสนาน
เป็นธรรมดาของคนสูงวัย
ซึ่งล้วนแล้วแต่เกษียณเกือบหมด
เพื่อนมณียังนั่งทำงานอยู่เลย คุณเมาตาอินกรือตั่วแปะจับกระแสบวกได้ดีว่าราบรื่น
เป็นคลื่นบวก ทุกคนราบรื่นดี แม้ในปีที่ผ่านมาหลายคน
ต้องเข้าโรงพยาบาล
บางคนก็ผ่าสมองไปแล้ว บุญรักษาพระคุ้มครอง
บางคนก็จวนจะได้ผ่าตัดเพราะหมอวินิจฉัยผิด

นอกนั้นก็ปวดหลังชาเท้าเจ็บกระดูก
ซึ่งก็เป็นธรรมดาของคนวัยนี้
เพราะการใช้ร่างกายมานาน เพื่อนๆที่พอจะให้ชื่อกันได้วันนั้นก็มี
เพื่อนหมู
ตั่วแปะ
ยี่แปะ
เพื่อนจิน
หมูผักเพื่อนรัก โอ่งกับเพื่อนซี้ศาลที่ขาดกันไม่ได้เลยสักวัน
เพราะคู่นี้ไม่เคยพรากจากกันรักกันเหนียวแน่นมาหลายสิบปี
จนมีลูกมีหลาน และจะเพิ่มอีกเร็วๆนี้อีกคนหนึ่ง
อาหารที่ร้านก็เป็นอาหารจีนอย่างที่เราเคยกินกัน
ตามชื่อเสียงเดิมของร้านพูนสิน รสชาดพอใช้ได้ สถานที่เลี้ยงเป็นห้องส่วนตัว
เหมือนเรากินดอาหารจีนโบราณ
แต่มีการปรัยปรุงสถานที่และตกแต่งใหม่
ก็ดูสะอาดสะ
อ้านกว่าเดิมมาก อาหารจานที่อดจะชมไม่ได้คือผัดโหงวก๊วยขออร่อยได้ใจจนต้อสั่งซ้ำ
และเนื่องจากสมัยนี้มีร้านเป็ดย่างเยอะแยะ เลยทำให้คุณค่าของเป็ดย่างพูลสินอาจจะด้อยลงไปนิดหนึ่งเมื่อเทียบกับร้านเจ้าดอื่นๆ อย่างเช่น MK เป็ดอบน้ำผึ้ง
ที่รสชาดจะนุ่มนวลเนียนกว่า และมีมาตรฐานทุกจานเท่ากันแต่ที่นี่ในจานแรกอาจจะกระด้างไปนิดหนึ่ง
แต่จานที่ 2 ก็เรียกชื่อพูลสินคืนมาได้ตามสมควร
สิ่งหนึ่งที่เราได้เห็นคุ้นเคยกันก็คือ หลากหลายความคิดได้ถ่ายทอดต่อกัน ผมเองก็พยา ยามจะทำตลก เพื่อให้คึกครื้นึวรแก่การที่นานๆเจอกันคที
หลังจากนั้นก็จะปล่อยให้เพื่อนๆทำหน้าที่ไป
ใครอยากสนทนาอะไรกันก็สนทนา
อยากถ่ายรูปก็ถ่ายไปก็
รูปที่ถ่ายไปนี้ทุกคนล้วนเลย60ปีกันทั้งนั้น
เป็นวัยที่ทางการแพทย์เขาเรียกว่าเป็นวัยซ่อม
อวัยวะล้วนเหมือนฟันเฟืองในเครื่องจักร
ที่อยู่ในตัว
และเริ่มรวน
จะรวนมากหรือน้อย
ขึ้นอยู่กับบุญกรรม
ขึ้นอยู่กับการดูแลรักษาของแต่ละคน
ว่าใช้งานกันมันหนักหนาแค่ไหน
และอยู่ในที่อารมณ์
อากาศ
อาหาร
การออกกำลังกายดีหรือไม่
แต่ในปีนี้ผมรู้สึกดีใจที่เพื่อนๆทุกคนแข็งแรงกันดีขึ้นมากกว่าปีก่อน
พลังเชิงบวกที่ผมได้รับตรงกับที่ตั่วแปะได้รับเหมือนกัน
คนมาไกลก็ยอมรับความคิดเห็นกัน
ถึงแม้จะแตกต่างกัน
การประนี
ประนอมมีมากมาก
ตรงหลักกฎสากลของการอยู่ร่วมกัน
ที่เรียกว่า โกลเด้นโกลรูล รูป
หรืออกเขาอกเรา
ซึ่งนี้ปีนี้การเจรจาต่อรองรอง เอออวย
ง่ายขึ้นมากผิดกับทุกครั้ง
คงจะเกิดจากวัย ที่สูงขึ้นเหมือนกับเทียนเผาไหม้มานาน ระยะทางของที่เหลือของแต่ละคนที่มีไม่เท่ากันแต่ก็รู้ว่าคงจะเหลือไม่มากสักเท่าไหร่
ว่าไส้เทียนจะเผาถึงตายหรือว่ามันจะดับก่อนเป็นเช่นนั้น

สัจธรรมที่เห็นอันหนึ่งก็คือ
เราจะเห็นการเปลี่ยนแปลงในรูปของกันและกัน
เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก
จนมาถึงวัยนี้ เพื่อนบางคนก็ได้ตายจาดไปแล้ว
ทุกๆคนก็เข้าใจและทำหลายๆคนก็เดินเข้าหาสัจธรรม
ผมเองก็มีดำริในส่วนตัวว่า
อยากจะเดินเข้าหาสัจธรรมขึ้นอยู่ว่าใครจะทำจริงๆ
ยอมรับมัน
ฝึกจิตให้เข้มแข็ง
เพื่อจะได้ก้าวต่อไป
ไม่หลงอารมณ์คือรูปเสียงกลิ่นรสสัมผัสธัมมารมณ์
เพราะสุดท้าย เราก็ต้องทิ้งอารมณ์เหล่านั้น คืนไป
ปล่อยให้มันจมอยู่การเวียนว่ายตายเกิด
ในจุดชั่วร้ายที่เรียกว่าอบาย
ถ้าจิตตกภวังค์แล้วนึกอะไรไม่ออก
ก็ไปวัดดวงดันเอา
ว่าจะไปข้างดีหรือข้างชั่ว
ถ้าตกภวังค์ด้วยสติและพลังจิตที่เข้มแข็งดั่งหลวงพ่อวิริยังค์สิรินธโรท่านสอนมานาน
มีหนทางแห่งการรอดในวัฏสงสาร
ไม่ต้องมาเหนื่อย
ไม่ต้องมาทนกับบาปกรรมที่ทำ หรือบุญที่ทำ
กรรมที่ก่อ
ทุกข์เหลือหลาย

สันนั้นยังมีความเห็นเพิ่มอีก
ว่าจะไปเยือนแหล่งท่องเที่ยวกัน
คือระยอง
ในแง่ของผมเองผมก็เห็นด้วยอย่างน้อยพวกเราที่อยู่กรุงเทพฯ
ไม่มีโอกาสไปฟอกปอดที่มีแต่ฝุ่นพิษ
และคงจะต้องจมอีกนานหลายปี ส่วนเรื่องสถานที่อะไร
เราคงไม่ได้เกี่ยงอะไรกันมาก
แต่หลายๆคนก็เป็นเหมือนกับผมเหมือนกันว่าเราเป็นโรคติดหมอ
แต่ก็มีบางคนก็ยังแข็งแรงอยู่ยังไม่ต้องถึงก็ติดหมอนะ
สักวันก็คงหนีไม่พ้นโรคติดโลง ซึ่งทุกๆคนทีาเกิดมาจะจบลงด้วยโรคเดียว All In One

แทนสะมะชัยโย

หากมีข้อผิดพลาดประการใดจากบทความนี้ ข้าพเจ้าขอน้อมรับแต่เพียงผู้เดียว
บุญกุศลที่เกิดขึ้นขออุทิศส่วนกุศลให้แก่พ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงปู่หลวงพ่อหลวงตาหลวงลุง
หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินธโร
ตลอดจนพระพิพัฒน์วราภรณ์บรรพบุรุษ
อันมีพ่อแม่เป็นปฐม
ปู่ย่าตายายพี่ป้าน้าอาและเป็นเพื่อนๆทุกคนตลอดจนท่านผู้อ่านทุกท่าน
สรรพสัตว์ทั้งหลายเจ้ากรรมนายเวรให้เจริญพรเจริญสุขสวัสดิ์ด้วยเทอญ