A A A A A A
ผู้เขียน หัวข้อ: ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ชื่อว่ามด  (อ่าน 21 ครั้ง)

ออฟไลน์ SOMCHAI SAWEK

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 2323
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ชื่อว่ามด
« เมื่อ: 16 มีนาคม 2017, 20:57:30 »
ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ชื่อมด


มด.........เป็นชื่อผู้หญิงตัวเล็กน่ารักคนหนึ่งที่ผมรู้จักมานานมาก
นานจนผมบอกใครบางคนจนพวกเขาเองได้ฟังยังถึงกับอี้ง
53 ... ........ ปีเป็นระยะเวลาที่เรารู้จักกัน มันเป็นระยะเวลาที่นานแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเวลาเกือบทั้งชีวิตของผมเลยก็ว่าได้
ผมรู้จักมดตั้งแต่เข้าเรียนหนังสือในชั้นประถมที่โรงเรียนเอกชนข้างบ้าน ที่ตั้งมานานเกือบหรือกว่าร้อยปี
มีต้นก้ามปูใหญ่อายุร่วมร้อยปีหรือเกินกว่านั้นเป็นสัญญลักษณ์ในโรงเรียน
ทุกวันนี้ต้นก้ามปูนี้ยังคงอยู่ แม้เวลานี้ต้นก้ามปูจะร่วงโรยผ่านไปตามระยะเวลามากแล้วก็ตาม
แต่ต้นก้ามปูต้นนี้ก็ยังคงให้ความร่มรื่นกับผู้คนละแวกนั้นอย่างสมศักดิ์ศรีของมันอย่างน่าชื่นช
สำหรับโรงเรียนประถมแห่งนั้นปิดตัวไปนานแลัว ตามสภาพสังคมและสิ่งแวดล้อม เและนื่องจากเจ้าของและผู้บริหารล้วนล้มหายตายจากไปเกือบหมดสิ้น
ทุกวันนี้เพื่อนในกลุ่มชั้นประถมยังคบหากันอย่างสนิทสนมแน่นเหนียวกลมเกลียวอย่างไม่น่าเขื่อ มีบางคนเกษียณอายุไปบ้างแล้ว และกำลังจะเกษียณในระยะปีสองปีนี้ก็เป็นส่วนใหญ่ แถมยังมีกลุ่มไลน์กลุ่มเล็กๆน่ารักให้คนอิจฉา
เมื่อปีที่แล้วพวกเราก็มีนัดทานข้าวรวมรุ่นกันเป็นที่สนุกสนานเฮฮาไม่น้อย
ให้กำลังใจให้แก่กันอย่างเต็มที่ ว่าพวก้ราจะเดินก้าวไปข้างหน้าด้วยดันจนกว่าหัวจะโดนไฟ
เพื่อนสนิทนอกจากมดแล้วยังมีเพื่อนเอียด เพื่อนอัญ เพื่อนสลิ่มหรือศิริพร เพื่อนยาใจที่สนิทกันมาก เพื่อนทั้งหมดล้วนแต่มีจิตใจดี ช่วยเหลือกันและกันมาตลอด อย่างสุดความสามารถด้วยหัวใจ อย่างไม่มีคำเกี่ยงงอน
หลังจบจากการศึกษาโรงเรียนชั้นประถมนี้แล้ว พวกเราก็ยังคบหาติดต่อไปมาหาสู่กันในระยะเวลb][/sizeาหนึ่งหลายปีแม้จะเข้ามหาวิทยาลัย จนเรียนจบและแยกย้ายกันไปทำงานตามความถนัด
ผมเองกับมดก็ยังติดต่อกันมาตลอดทางจดหมาย ไม่ค่อยขาดช่วงนักมีสักปีหรือสองปีเท่านั้น ที่ต่างคนต่างยุ่ง
ตดหมายที่เขียนส่งกันไปมาระหว่างมดกับผม ก็จะเล่าเรื่องเรียน ปัญหาของกันและกันตามสมควร แต่ก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ
ด้วยความยากจนขอวครอบครัวทำให้ผมต้องทำงานตั้งแต่เล็ก ไม่ค่อยจะได้คุยใครนักเพราะไม่ค่อยมีเวลา มีแต่เพื่อนสนิทเก่าๆนี่แหละเช่นเพื่อนพต เพื่อนเอี๋ยว เพื่อนหมู
เพราะบ้านอยู่ในละแวกเดียวกัน ชุมชนเดียวกัน
ส่วนมดเธอก็ข่วยแม่ค้าขายเลี้ยงน้องอีกสามคนที่เกิดตามเธอกันมาติดๆ
มดเป็นคนน่ารักใจดี มองโลกในแง่ดี ยิ้มเก่ง มาแต่เล็ก มีความเห็นใจหรือมีความเมตตากรุณาต่อคนอื่นสูง และชอบช่วยเหลือผู้คน
นิสัยที่ดีอันหนึ่งของมดและนำความทุกข์กลับคืนมาให้เธออยู่บ่อยๆหรืออยู่เสมอนอกเหนือจากนิสัยดีๆข้างต้นแล้วคือความซื่อ
ซื่อจนไม่น่าเชื่อ เข่นรู้ว่าเขาหลอกก็ยังให้เขาหลอกก็มี ไม่รู้เหตุผลของเธอเหมือนกันว่า ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
เคยถามแล้วแต่ก็ไม่เคยได้คำตอบจนผมต้องเลิกถามไปเอง
นอกจากนั้นเธอยังเป็นคนรักพ่อแม่พี่น้องมากจนหาได้ยาก แม้จะถูกกดด้นจากคนในครอบครัวก็นิ่งเฉย
จนนำปัญหามากมายมาให้ตนเอง
หลังจบการศีกษา มดก็ได้เข้าทำงานในหลายๆแห่งจนมาเข้าทำงานที่สถาบันการเงินจนกระทั่งทุกวันนี้
เรื่องน่าแปลกขอวมดก็คือในท่ามกลางปัญหาหลายๆเรื่อง เธอกลับมั่นคงและยิ้มได้ อดทนเป็นที่สุด
(หลายๆครั้งที่พวกเรามีเวลาได้คุยกันนานๆจนเข้าใจกันดี มีปัญหาก็ข่วยกันแก้)
นอกจากมดเป็นคนสวย น่ารักจึงมีผู้ชายมาตามติดเธอไม่น้อยจนเธอมาเลือกแต่งงานกับเพื่อนผู้ชายจนๆคนหนึ่งที่ทำงานสถาบันการเวิน
แล้วย้ายตามเพื่อนผู้ชายคนนั้นไปอยู่ในครอบครัวใหญ่มากของเขา ตามสภาพสังคมในสมัยนั้น
เธอก็อยู่อย่างอดทน นิ่งเงียบ ยิ้ม
แม้มดจะมีความฝันของเธอว่าอยากจะมีบ้านอยู่เอง มีรถยนต์ของเธอเองตามภาษาของคนในสังคม
ภายหลังจากแต่งงานมาได้สองปี เธอก็ให้กำเนิดลูกชายตัวน้อยๆน่ารักคนหนึ่ง และรักเขาอย่างสุดหัวใจ ทนุถนอมประคบประหงม
การที่เธอเป็นคนจิตใจท่ดีพ่อแม่พี่น้องทางสามีล้วนเกรงใจ ทำให้เธออยู่สบายในครอบครัวที่แออัดของสามีมาได้อย่างสงบและร่มเย็น เป็นที่รักใคร่ของทุกคน จนความรักส่งไปถึงลูกน้อยของเธอด้วย
ลูกชายของเธอจึงเป็นหลานรักหัวแก้วหัวแหวนคนหนึ่งคนครอบครัวใหญ่ของสามีและครอบครัวของเธอ
จากลูกน้อยที่ประคบประหงมจนเติบใหญ่ทุ่มเททั้งกายและใจให้อย่างเต็มเปี่ยม
แม้จะบ้างานแค่ไหนทั้งเธอและสามี แต่ลูกของเธอนั้นมาก่อนสิ่งอื่นใดในโลก
ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนอย่างไร เธอและสามีก็จะรีบกลับมาดูลูกรักตั้งแต่ป้อนข้าวให้จนถึงพาไปไหนต่อไหน
เด๋กน้อยน่ารักเติบโตเป็นหนุ่มน้อยในโรงเรียนแลัวในมหาวิทยาลัย ไปไหนมาไหนกับแม่ของเขาเสมอ จะเลือกโรวเรียนใกล้ทีรทำงานของแม่
แม่กับลูกคู่นี้ก็ยังไปกลับด้วยกันจนลูกของเธอจบมหาวิทยาลัย โดยมีสามีมารับกลับบ้านด้วยกันแทบทุกวัน
แล้วก็กินข้าวร่วมกันกับสามี รวมทั้งคุณแม่ของสามีที่ทุกคนในครอบครัวเรียกกันว่าย่า
มดมาอยู่กับสามีได่ไม่นานเธอก็ได้บ้านและรถยนต์คันเล็กๆที่สามีซื่อให้เธอได้นั่ง ไม่น้อยหน้าใคร
ในช่วงกลางคนของมดเธอและครอบครัวต้องเจอปัญหาหนักๆร่วมกันหลายๆเรื่อง แม้กระทั่งสามีโดนโกงจนเงินมหาศ่าลปลิวหายไปกับลม แทนที่จะรัยเงินก้อนโตจากสามีทุกๆเดือน
แต่ทุกคนด็ทำใจรับได้เพราะนั่งคุยกัน
ทุกวันนี้มดยังคร่ำเคร่งกับงานจนเครียดมาก
แม้จะล้วงเข้ไปในวัยใกล้เกษ๊ยณที่เธอยังไม่ปรับตัวรับทั้งกายและใจ ทุกคนรอบข้างก็ล้วนแก่ตัวลงหมด พี่สามีที่แสนดีตายจากไปแล้วสองคน ลผูกก็เติบโตไปตามหน้าที่ดารงานและสังคม
จนแม่ที่ติดลูกเริ่มเหงา
แม้ปัฯห่การเงินจะเยอะมาก แต่สามีของเธอก็ไดแก้ปัญหาเรื่องหนี้สินจนเบาบางลง
เพียงแต่เริ่มเจ็บตามสังขารที่ร่วงโรย
มดเองก็เช่นกัน...เธอเริ่มเจ็บและยังผ่านการผ่าตัดแก้ไขความเจ็บไปแล้วครั้งหนึ่ง
ด้วยความรักที่กอดกันมายาวนาน มดมีสามีอยู่เคียงข้างเสมอ แม้สังขารจะของเขาจะเบียดเบียนไม่น้อยจากความเสื่อม
มดเองก็เช่นกันเริ่มมีปัญหากัยตาที่เริ่มมัว เรี่ยวแรงก็ถดถอย การทรงตัวแย่ลง หกล้มบ่อย
แถมยังเล่นไลน์จนปวดคอเป็นภัยกับตนเองเพราะความเครียดจากงานที่สลัดไม่หลุดสักที ซี่งในความเป็นจริงแล้วถ้าเธอยอมรับ ปํญหาก็จะหมดไปในทันที
เขาเพีบงขอให้เธอเชื่อฟังเขาอย่างมีเหตุผล ปล่อยวางกับงาน ปล่อยวางจากความยึดติดลงไปในทุกๆเรื่อง ใช้ชีวืตอย่างมีความสุข ไม่ยึดไม่แบกทุกอย่าง เข้าใจชีวิตอย่างแท้จริง มีความสุขสงบในความดีมากมายตามที่เธอได้ทำทั้งบุญทั้งกุศล
การเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมของลูก
การเป็นลูกที่ดีที่ยอดเยี่ยมของพ่อแม่จนหาที่ตำหนิไม่ได้รวมทั้งพ่อแม่ของสามี
ตลอดจนเป็นภรรยาที่ดีหาได้ยากในสังคมที่แสนจะวุ่นวายสมัยนี้
ผมเองก็ได้แต่พยายามเป็นจะเพื่อนที่ดีเป็นกัลยาณมิตรที่ดี และพยายามจะเป็นสามีที่ดีให้เธอ เท่าที่จะทำได้แม้เวลาจะล่วงมานานจนกว่าลมหายใจจะหมดไปนะ....มด
รักเธอตลอดเวลา

สามีของมด



[/size][/color]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19 มีนาคม 2017, 11:28:42 โดย SOMCHAI SAWEK »