กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้

หน้า: [1] 2 3 ... 10
1
ธรรมะกับชีวิต / ยอดมนุษย์ มนุษย์แม่
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 23 สิงหาคม 2019, 14:13:27 »



ยอดมนุษย์
มนุษย์แม่

แม่ของทุกคน ล้วนเป็นยอดมนุษย์ทั้งหมด สำหรับลูกๆทุกคนที่เรียกเธอว่าแม่
แม่ย่อมเหนือ
กว่าผู้หญิงทุกๆคนบนโลก สำหรับลูกๆเสมอ
เพราะแม่ให้อย่างเดียวโดยไม่มีประมาณ

ผมยังจำรายละเอียดของแม่ได้ดีในวันนี้
เพราะผมรู้จักแม่มากกว่าผู้หญิงคนไหนๆและ
แม่ก็เป็นผู้หญิงคนเดียวที่รู้จักผมดีที่สุดบนโลกใบนี้
แม่รู้จักผมมาตั้งแต่เกิด
จนแม่ตายจากไปอย่างรู้ตัว
ผมมีวาสนาดีและมีบุญมากที่ได้เกิดและอยู่กับแม่มานานถึง 45 ปี
อยู่กันแทบจะทุกวัน
แม้กระทั่งตอนผมไปทำงานอย่างเร่งรีบ
เราก็ยังเจอกันทุกวัน
เช้าเย็น
45 ปี ดูมันเหมือนกับมันจะนานมาก
แต่สำหรับผมมันเร็วมากกว่านั้น
แม่เป็นตัวอย่างให้เห็นตั้งแต่เกิด จนแม่ตายจากไป
โดยทำให้ดู
แม้กระทั่งการตายอย่างสงบ
กล้าหาญ
ร่มเย็น
โดยไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
สิ่งหนึ่ง.แม่สอนให้แตกต่างจากคนอื่น
ในเรื่องของความกตัญญู
คือใครที่ทำดีกับแม่
แม่จะยิ่งทำดีตอบให้ไปยิ่งกว่า
อีกสิ่งหนึ่ง
ที่แม่สอนให้เป็นหลักของลูกๆทุกคนก็คือ
ความซื่อสัตย์ เพราะแม่จะเป็นผู้หญิงที่พูดคำไหนคำนั้น
ไม่มีผิดเพี้ยน
และไม่เคยเห็นแม่ผิดคำพูดกับใครเลย

อีกทั้งแม่ยังไม่เคยตำหนิใครให้ฟังสักคำ
แม้กระทั่งมีคนอื่นๆมาตำหนิลูกของแม่
แม่จะนิ่งฟังอย่างเงียบๆ
หรือมีใครมาตำหนิแม่ให้แม่ฟัง
แม่ก็จะฟังเฉยๆ แต่ถ้ามีใครมาชมแม่ให้แม่ฟัง
แม่ก็จะยิ้มเฉยๆ นอกจากนั้นใครมาชมลูกของแม่ให้แม่ฟัง
แม้จะช่วยชมลูกๆของแม่ไปด้วย
อย่างมีเหตุผลที่ชัดเจน
แม่เป็นคนอา รมณ์ดี
ไม่ค่อยเครียดหรือโกรธเลยแม่ปล่อยวางเก่งมาก
เก็บอารมณ์เก่งที่สุด
แม้กระทั่งมีใครมาโกหกแม่เพื่อผลประโยชน์
แม่ก็ฟังเฉยๆทั้งๆที่รู้
แม่จะพูดเท่าที่จำเป็น
นอกจากนั้นแม่จะนั่งคุยกับลูกๆอย่างสนุกสนาน เล่าเรื่องในวัยเด็กของแม่ให้ลูกๆฟัง
ในช่วงอายุต่างๆที่พวกเรามีอายุต่างๆตามที่แม่เป็น
พวกเราจึงได้เรียนรู้ประสบการณ์ในวัยเด็กของแม่พร้อมๆกับประสบการณ์ในวัยต่างๆของพวกเราไปด้วย
แม่จะบอกบ่อยๆให้เรายอมกับทุกๆคน
แต่พี่ชายของผมสองคน
มักจะบอกให้ผมสู้เมื่อถูกรังแก
ถ้าไม่สู้
กลับบ้านจะถูกพี่ๆตีซ้ำ
แม่จะใจเย็นในทุกๆเรื่อง
ยกเว้นเรื่องของลูกๆของแม่ที่ถูกรังแก
แม่จะออกหน้าป้องกันอย่างรวดเร็ว
กล้าหาญทันที ตลอดชีวิตไม่เคยเห็นแม่บ่นอะไรเลย
ไม่ว่าจะมีเหตุ การณ์อะไรเกิดขึ้นก็ตาม
เช่นเมื่อแม่ไปผ่าตาต้อกระจก
สมัยก่อนดูเป็นเรื่องใหญ่ใช้เงินมาก
แม่กลับทำตัวเหมือนกับปกติในกิจวัตรประจำวัน
แม่บอกกับผมว่า
เดี๋ยววันสองวันแม่ก็จะกลับบ้าน

แม่ทำงานหนัก ทั้งงานบ้าน
ทำกับข้าวให้คนงานและลูกๆกินทั้งยังต้องหมุนเงินอีก
ซึ่งเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสมาก
ลูกๆรู้กันทุกคน
ลูกบางคนของแม่มีปัญหาเรื่องการเงิน
แม่ก็แอบช่วย
เหลืออย่างเงียบๆ
ไม่ค่อยจะบอกใคร
จนมารู้จักปากของเจ้าตัวเองพวกเราถึงจะรู้ว่าลูกคนนี้แม่ช่วยไปแล่ว
สิ่งต่างๆที่แม่หล่อหลอมพวกเรามาก็คือ
ความรัก
ที่แม่มีความรักให้กับลูกๆตลอดเวลา
และ
อดทนได้เสมอสำหรับลูกๆทุกคน
ลูกคนไหนที่แบ่งเบาภาระของแม่ไปได้ทั้งทางกายและทางใจแม่ก็จะปล่อยลูกคนนั้นมากขึ้น สิ่งที่แม่มีมากที่สุดในโลก
แทบทุกคนที่รู้จักแม่จะรู้
ก็คือ
แม่มี 2 หูไว้ฟังจริงๆ
แม่เป็นคนที่รับฟังจากทุกๆคน รวมทั้งลูกๆของแม่
รายละเอียดที่ลูกๆมาร้องขอกับแม่
อาจจะไม่ได้ในทันทีทันใด
แต่สุดท้ายไม่ว่าจะนานสักเท่าไหร่
....แม่จะทำให้
เพราะแม่ไม่เคยลืม
เช่นเมื่อตอนเด็กๆ
ผมมีความใฝ่ฝันว่า
อยากจะใส่กางเกงนักเรียน ที่ไม่ได้รับโอนมาจากพี่ๆบ้าง
ที่มีแถมรอยปะชุนเป็นรูปใยแมงมุมมาด้วย จนเมื่อถึงวันหนึ่ง
แม่ก็จะเริ่มตัดกางเกงให้ลูกๆ นับตั้งแต่วันนั้นมา
พวกเราก็ไม่เคยได้ใส่กางเกงตูดปะกันเลย
นั่นก็แสดงให้เห็นว่า
กระเป๋าเงินของแม่พร่องไม่มากแล้ว
นี่คือสิ่งที่แม่แสดงและแม่ทำแม่พูดโดยผ่านการกระทำของแม่มากกว่าคำพูด
มันเป็นปรมัตถสัจจะแห่งความรัก
ไม่ใช่สมมติสัจจะ แห่งความรัก
ที่เอาแต่พูดๆแต่ไม่เคยทำ
นึกถึงยอดมนุษย์ทีไร
ผมกลับนึกถึงแม่ของตัวเองทุกครั้งไป

ยอดมนุษย์มนุษย์แม่

รักแม่ตลอดเวลา

เม้า

เขียนเสือให้วัวกลัว
สุดท้ายกลับมากลัวทั้งเสือ
กลัวทั้งวัว
กลัวทั้งตัวเอง
จนเชื่อ...ผีสางโชคลาง
หมาหอน
ขาดความมั่นใจเพราะหลงผิด

กลั้นลมหายใจเสีย
แล้วปล่อยจนกว่าจะ

ตื่น

อนาคาริก
2
ธรรมะกับชีวิต / เรื่้อง.............
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 20 สิงหาคม 2019, 10:14:00 »







เรื่อง...

ที่มันวุ่นวายกันอยู่บนโลกทุกหนแห่งในทุกวันนี้นั้น
มันก็แค่สองเรื่อง
เท่านั้นเองคือ
เรื่องของมึง
กับเรื่องของกูเท่านั้น

อนาคาริก

เมื่อเกือบ 20 ปีก่อน
ผมได้ยินคนที่สนิทกับผมที่สุด คนที่ผมรักมากที่สุด
เขาพูดกับผมไม่เพียงกี่คำ
แต่มันทำให้ผมอึ้งมากที่สุดเลยในชีวิต
จนกระทั่งบัดนี้ผมจึงเริ่มเข้าใจในสัจธรรมของคำพูดนั้น
คำพูดที่ผมเคยทำให้ผมอึ้งมากที่สุดที่ได้ยินมา เมื่อลูกชายตัวน้อยของผม
เขาพูดกับผมว่า "ไม่สนิทกับผมเลย
แต่เขาสนิทกับแม่มาก"
แม่ที่ไปโรงเรียนด้วยกันและกลับจากโรงเรียนด้วยกัน
โดยเขาไปรับแม่ที่ทำงาน
ตอนนั้นผมแทบไม่เชื่อเลยว่า สุภาพบุรุษตัวน้อยของผมคนนั้น
จะพูดกับผมเช่นนั้นจริงๆ
ทั้งๆที่ผมเองเคยได้เลี้ยงเขามากับมือตั้งแต่เล็กแม้กระทั่งชำระล้างอุจจาระที่ก้นให้
พาไปเรียนพิเศษ
พาไปเรียนกีฬาพาไปเรียนว่ายน้ำ
ผมเป็นคนดำ เนินการให้เกือบทั้งหมด
แต่วันนี้ผมจึงค่อยเข้าใจสัจธรรมของลูกที่แสดงให้ฟังไว้ เนิ่นนานแล้วว่า มันเป็นความจริง เพราะตลอด
เว ลาหลายสิบปีที่ผ่านมา
ผมและครอบ ครัว
เจอกันน้อยมาก พวกเขาต่างไปเรียนหนังสือ
ไปทำงานวันหนึ่งเป็น 10 ชั่วโมง
กว่าจะได้เจอกัน แค่สองสามชั่วโมงในตอนเย็นเท่านั้น
แม้จะคุยกันทุกวันก็ตาม
ที่รู้สึกว่าผมรู้จักพวกเขาดี
แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เลย
เมื่อไม่นานมานี้มีเพื่อนสนิทของคนหนึ่ง
ที่เคยสนิทกันมาก
เขาบอกว่าเขารู้จักผมดีที่สุด แต่ในความเป็นจริงแล้ว
เขาไม่รู้จักผมเลยด้วยซ้ำ
แม้ผมอาจจะเคยคุยกับเขามากกว่าเพื่อนคนอื่น
แต่สิ่งที่ผมไม่ได้คุยให้เขาฟัง
มันมากกว่าที่เขารู้จากกับผมมาก ความในใจของลูกผู้ชาย
เราไม่จำเป็นต้องเปิดเผยทั้งหมด
เอาเท่าที่จำเป็น แม้กระทั่งทุกวันนี้คนในครอบ ครัวของผมยังแค่พูดได้ว่า
ผมรู้จักเขาเท่านั้นเองแม้จะรักพวกเขามากที่สุดก็ตาม
แต่ที่ผมควรต้องทำจริงๆ
กลับต้องรู้จักตัวเองมากที่สุด สนิทกับตัวเองมากที่สุด
เพราะรักตัวเองมากที่สุด
ผมจึงตามสติตามจิตของผมอยู่ตลอดเวลาว่าเราจะเอาอย่าง ไร
เราจะตัดสินใจอย่างไร
แล้วเราจะทำอย่างไงในชีวิต ผมจึงทิ้งคนเดิมของผมไปเสีบมากมาย
ผมทิ้งความสำคัญของตัวตนของผมเไปมากมาย
ผมกลับมาอยู่ตามลำพังก็จิตของผม
จะพยายามจะทำให้จิตของผมเป็นเพื่อนสนิทของผมจริงๆ อย่างน้อย...
ผมก็ยังพึ่งตนเองได้ทุกเมื่อ ตามที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ว่า
"อัตตาหิอัตโนนาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนโดยยังความไม่ประมาทเถิด" บุญรักษาพระคุ้มครองนะลูกคนดี

รักลูกตลอดเวลา
พ่อ

รูปน้องฟินนี่
หลานสาวคนสวยที่แสนจะน่ารัก
3
ธรรมะกับชีวิต / Re: ดาบเด็ดเดี่ยว
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 18 สิงหาคม 2019, 21:24:24 »


ความสุข...

ใครที่เห็นความสุขคือ
ความสนุก
ความตื่นเต้น
ความอร่อย
ความไพเราะ
ความสวยงาม
ความหอมสดชื่น
ลองเจอความสุขข้างต้นบ่อยๆดูสิว่า
จะเบื่อไหม
สุดท้ายจะ
ไม่เหลืออะไรเลย
แม้กระทั่ง
ความสุข

อนาคาริก



ดาบเด็ดเดี่ยว
ภาคเทพกระบี่ล่องหน
ตอนราชันย์แห่งดาบ
ซิมเซ่งอี้

ห้องโถงตระกูลถัง
ถังเยี่ยเซินและ ซิมเซ่งอี่
นั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร
ดื่มกินกันเป็นมื้อแรก
"คลื่นลูกใหม่ ไล่คลื่นลูกเก่ารุนแรงนะ "

"เจ้าเป็นอัจฉริยะยอดยุทธที่หายากด้วยอายุเพียงเท่านี้
พื้นฐานขนาดนี้ สติปัญญาปราดเปรื่อง
นอบน้อมถ่อมตน
จิตใจงดงาม กากเที่ยงตรง ยุติธรรม
ยุทธภพจะได้พี่ง แต่หากไม่เที่ยงตรงอยุติธรรม อาจเกิดจอมมารร้ายในยุทธภพผู้หนึ่ง"
"อาจารย์เห็นเจ้าแล้วเกิดความเอ็นดู
อยากจะถ่ายทอดยอดวิชาให้เจ้าได้รู้ว่า ดาบไตรภพเป็นเช่นไร
ดาบไตรภพเป็นวิชาที่อาศัยมวลสาร กระบวนท่า
พลัง
และความแข็งแกร่งจากภายใน
ความเร็ว
ไม่เพียงแต่จะใช้อาวุธเท่านั้น จะใช้ปราณก็สามารถต่อสู้กับคู่ต่อสู้ได้เป็นจำนวนมาก
นับพันนับร้อยคน ขึ้นอยู่กับพื้นฐานพลังภายในของเจ้าเองว่าจะมีมากน้อยแค่ไหน ที่สำคัญ
ใจต้องนิ่งพอที่จะเปลี่ยนมวลสารให้เป็นพลังงาน แล้วที่สำคัญคือความเร็ว กระบวนท่ากลับเป็นรองในหลายเรื่อง
ถ้ามวลสารดี พลังดี
ความเร็วดี
กระบวนท่าแทบไม่แตกต่างกันเลย
ดังนั้นเมื่อยอดยุทธต้อง ประลองกัน เพียงกระบวนท่าเดียวก็รู้ผลแพ้ชนะแล้ว
ถ้าไม่คิดสังหารคู่ต่อสู้"

วันนี้เจ้าช่วยแสดงพื้นฐานพลังภายในบนโต๊ะนี้ให้อาจารย์ได้เห็นสักคราหนึ่ง"
"เยี่ยเซินน้อม กรคารวะอาจารย์" พร้อมก้มหัวพยักหน้าครั้งหนึ่งเขาใช้นิ้วชี้ดีดถ้วยสุราเบาๆครั้งหนึ่ง หมุนติ้วลอยขึ้นกลางอากาศ
ไปหาซิมเซ่งอี้

ในระหว่างนั้นซิมเซ่งอี้ก็ดีดนิ้วไปที่ตะเกียบใกล้ตัว ตะเกียบพุ่งไปด้วยความเงียบเร็ว
ไปแต่อยู้บริเวณก้นถ้วยถ้วยสุรา ที่หมุนติ้วอยู่
ถังเยื่ยเซินขมวดคิ้ว
เพราะว่าการที่จะสร้างสมดุลพลังงานทั้งสองขั้วให้อยู่ตรงนี้ยากมาก
ซิมเซ่งอี้เอ่ยปาก

"ความเร็ว
พลัง
ใจ
กระบวนท่า
ในบรรดาสี่คำพูดนี้
กระบวนท่าสำคัญน้อยที่สุด" พูดเสร็จพอดี ถ้วยสุราแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ในขณะที่ซิมเซ่งอี้ดีดถ้วยสุราไปรองรับสุราในถ้วยที่แตกนั้นจนหมดสิ้น
วางไว้ต่อหน้าถังเยี่ยนเซิน


4
ธรรมะกับชีวิต / Re: ดาบเด็ดเดี่ยว
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 18 สิงหาคม 2019, 05:59:58 »







ดาบเด็ดเดี่ยว
ภาคเทพกระบี่ล่องหน
ตอน
ราชันย์แห่งดาบ
ซิมเซ่งอี้

ดาบยาวที่ฟันลงมาจนกระบี่วิเศษของถังเยี่ยเซินหลุดมือไป
ถ้าเป็นยอดยุทธคนอื่น
คงจะแตกตื่นจนฉี่ราดกางเกงแล้ว
แต่นี่มันเป็นถังเยี่ยเซิน
อัจฉริยะเชิงยุทธกลับทำให้มันมีความรู้สึกตื่นเต้นสนุกสนาน
เร้าใจ
กระหายใน
การประลอง
แม้จะต้องตายก็ตาม
นอกจากนี้พลังภายในของมันยังเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว
อีกทั้งยังมีความแข็งแกร่งใน พลังภายนอกเป็นเกราะ
เมื่อได้มาพบคู่ต่อสู้ที่ยากสยบตรงข้ามกับ
ชาวยุทธผู้อื่น
เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวยากจะชนะการการต่อสู้จะต้องทิ้งชีวิตแล้วเผ่นหนีไม่คิดชีวิตใส่ตีนหมา
ถังเยี่ยเซินกลับเดินไปเก็บกระบี่วิเศษขึ้นมา
และยังคงมั่นใจว่า
บุรุษชุดดำผู้ใช้ดาบนั้นจะไม่ทำ ร้ายมัน
เป็นเช่นนั้น
เมื่อกระบี่วิเศษอยู่ในกำมือแล้ว
ถังเยี่ยเซิน
น้อมกายคารวะ ซิมเซ่งอี้
ราชันย์แห่งดาบ พลางกล่าวว่า

"ผู้เยาว์เป็นผู้ชอบฝึกวิทยายุทธ
ชอบเรียนรู้กระหายในวิชา เมื่อได้เจอผู้อาวุโส
อยาก
จึงน้อมใจน้อมกายใคร่ที่จะเรียนรู้
หวังว่าท่านคงให้โอกาสผู้เยาว์ได้เปิดหูเปิดตาบ้าง"
บุรุษชุดดำแย้มยิ้ม
พูดออกมาใยลำคอคำหนึ่งว่า
"อืม"

สิ้นเสียงราชันย์แห่งดาบ
มันกลับฟันดาบตรงไปตรงมาสามดาบรวมเป็น หนึ่ง
พลังกดดันราวกับฟ้าดินถล่ม
ถังเยี่ยเซินใช้กระบี่วิเศษรับ แล้ว
เกร็งพลังภายในเป็นแปดส่วน
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง

เยี่ยเซินพลันรู้สึกว่ามือสองข้างชาด้านไปหมด
แต่มือซ้ายของราชันย์แห่งดาบที่ถือดาบสั้นอยู่
กลับปาดตามออกมาที่คอหอย ของเยี่ยเซินอีกครั้ง
เขาพลิกหงายเขาหลบดาบนี้อย่างฉิวเฉียด
และใช้กระบี่กัน เอาไว้เช่นกัน
"กรี๊ด"
ประกายไฟแล่บ ออกมา
ดาบสั้นห่างจากคอของเขาเพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น เขาจึงแล้วรู้ว่า
ในยุทธภพ เหนือฟ้ายังมีฟ้ายังมีอยู่มากม่ย
ถ้าเปรียบเทียบฝีมือในตอนนี้ ของเขาเอง
ก็คงจะรับมือได้ไม่ถึงสามสิบกระบวนท่า
พลันตัดสินใจเด็ดเดี่ยวในกระบี่เดียว

กระบี่วิเศษแทงปาดออกมา
ดาบก็เช่นกัน
แต่ทั้งกระบี่และดาบ
ไม่ได้ชนกัน
แต่มันเพียงเสียดสีกันเป็นดังสนั่น
เกิกประกายไฟจนลุกท่วมดาบและกระบี่ทันที
ถังเยี่ยเซินรู้สึกหายใจไม่ออก กับดาบนั้น
ที่จ่ออยู่ตรงคอหอย
พอดี
จนกระบี่วิเศษหลุดมือออกไปอีกครั้ง
มันรีบก้มลงคุกเข่าก้มศรีษะต่อซิมเซ่งอี้
น้อมโขกศรีษะสามครั้งขอเป็นลูกศิษย์
ซิมเซ่งอี้หัวเราะร่าพลางกล่าวว่า

"เจ้าหนุ่มน้อยสามารถรับสาม ดาบรวมหนึ่ง ของข้าได้
และก็ยังมีลมหายใจอยู่
ทอดตาทั่วแผ่นดิน
มีผู้ทำได้เช่นนี้ไม่เกินสิบคนก็ถ้าเจ้าอยากเรียนรู้วิชากับข้า
ข้าก็ยินดี "
เยี่ยเซินไม่รอช้าเขาโขกศีรษะ กับพื้นสามครั้งพลางกล่าวว่า
"ขอบพระคุณครับอาจารย์"
5
ธรรมะกับชีวิต / Re: ดาบเด็ดเดี่ยว
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 16 สิงหาคม 2019, 13:47:05 »


วิถีของจิต

ถ้าจิตไม่ข้องแวะกับอะไรเลย
มันเป็นมรรค

อนาคาริก

วันๆเราเสียเวลากับรายละเอียดมากเกินไป
จิตจึงเศร้าหมองเป็นทุกข์

สะมะชัยโย

จิตตื่นคือจิตที่รับรู้อารมณ์
เกิดดับเท่านั้น
ไม่สนใจรายละเอียดอะไรเลย

สะมะชัยโย



ดาบเด็ดเดี่ยว
ภาคเทพกระบี่ล่องหน
ตอนราชันย์ดาบ
ซิมเซ่งอี้


ดาบเด็ดเดี่ยว
ภาคเทพกระบี่ล่องหน
ตอนราชันย์ดาบ
ซิมเซ่งอี้

บุรุษชุดดำลอยตัวสูงขึ้น
เพื่อหลบหลีกการวิ่งชนกันของลูกประคำระเบิด
ที่ดังสนั่นหวั่นไหว
ระเบิดแม้จะอยู่ในที่แคบและจำกัด
แต่...ความรุนแรงในวงจำกัดนั้นกลับรุนแรงยิ่งขึ้น

ถังตงยิ้มพร้อมสะบัดดีดลูกประคำที่เหลือหลายสิบลูกออกไปพร้อม
การดีดลูกประคำในครั้งนี้เป็นลูกประคำทั้งหมดที่ร้อยเรียงกันเป็นวง
ที่ทั้งเร็วและรุนแรง
ระหว่างลอยตัวนั้นเอง


บุรุษชุดดำก็ชักดาบสั้นที่อยู่ข้างเอวออกมา
พร้อมทั้งตวัดดาบสั้นเป็นวงกลม
เกิดเป็นโล่ห์พลังปราณขึ้น

ลูกประคำระเบิดกระแทกใส่โล่ห์ปราณดาบสั้นระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
เสียงระเบิดดังกึกก้องในถ้ำลับ

ดาบสั้นกลับนั้นวิ่งตรงพุ่งเข้าใส่ถังตง
ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ
ถังตงคิดจะเอียงตัวไปยังข้างๆหลบการจู่โจม
เพื่อจะปัดดาบสั้นให้พ้นตัว
แต่ด้วยความเร็วของดาบสั้น
ไม่ยอมให้มันได้ทำเช่นนั้น
ดาบสั้นวิ่งใส่ถังตงที่ขั้วหัวใจแล้ว

ในช่วงพริบตานั้น
บุรุษหนุ่มที่แช่อยู่ในถังน้ำสมุนไพรนานาประการ
ลอยตัวขึ้นกลางอากาศพร้อมกับหยิบกระบี่วิเศษข้างกายและชักกระบี่วิเศษแทงออกไปทันที
"เหยี่ยวถลาลม"

"เปรี้ยง"
ดาบสั้นปะทะกับกระบี่วิเศษ
เสียงดังสนั่น
"เปรี้ยง"

ดาบสั้นหมุนกลับไปยังเจ้าของ
พลังกระบี่นั้นเหลือร้ายรุนแรง
เสือย่อมเป็นเสือ

ถังเยี่ยเซินผู้มีกระบี่วิเศษอยู่ในมือย่อมเป็นเสือ




ถังตงนึกย้อนหลังเกี่ยวกับวิทยายุทธของบุรุษชุดดำได้
ถึงกับตื่นตระหนกแล้ว


"ราชันย์ดาบไตรภพ "
ดาบสามเล่มนี้หากเป็นราชันย์ดาบไตรภพ...ซิมเซ่งอี้
ที่มีชื่อเสียงเป็นจอมดาบอันดับหนึ่งในแผ่นดิน
แต่ได้เร้นกายหายไปนับสิบปีนั่นเอง

หากกลับมาเจอพวกเราสองคนตาหลาน
แล้วพวกเราจะรับมือได้เช่นไร


จึงตะโกนร้องเตือนถังเยี่ยเซิน ว่า
"คุณหนูระวัง10 ส่วน"

ถังเยี่ยเซินลอยตัวหมุนกลับแทงกระบี่ด้วยความเร็วสุดขั้วด้วยกำลังภายในที่สูงขึ้นมาก
มันมีความมั่นใจมากกว่าตอนที่ได้ประลองฝีมือกับประมุขเฉียวมากนัก
แต่เมื่อผู้เป็นตาร้องทักท้วงออกมา
จึงไม่กล้าประมาท


ในช่วงเวลาที่ดีดตัวลอยขึ้นมานั้นบุรุษชุดดำกลับชักดาบที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา
เป็นดาบยาวกว่าดาบธรรมดาครึ่งเมตร
"หนึ่งดาบถาโถมโรมรันแตกหัก"
"เปรี้ยง"



กระบี่วิเศษในมือถือของถังเยี่ยเซินหลุดจากมือของมันทันที




ในชั่วพริบตานั้น

ถังตงเองก็แตกตื่นไม่น้อยกว่าเมื่อครู่ที่กระบวนดาบสั้นวิ่งเข้าหาตนแล้ว
หรือ
บุรุษชุดดำจะเป็น
ดาบไตรภพ
ซิมเซ่งอี้จริงๆ





6
ธรรมะกับชีวิต / เหนือความยุติธรรม
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 13 สิงหาคม 2019, 20:01:16 »
เหนือความยุติธรรม

ความยุติธรรมที่โลกกำหนดมา เหมือนตาชั่ง ระหว่างข้างความถูกต้องกับความไม่ถูกต้องหรือความผิด
ความยุติธรรมทำงานอยู่ตรงกลาง
เพื่อจะชี้ให้เห็นว่าอะไรคือความถูกต้องที่สังคมต้องการ
เเละอะไรคือความไม่ถูกต้องที่สังคมไม่ต้อง การ
ที่เรียกว่าความดีและความชั่ว เพื่อให้สังคมนี้อยู่กันได้อย่างผาสุกเสมอในระดับศีลธรรมความยุติธรรมที่เราเปรียบเทียบกันเปรียบเสมือนกับตาชั่ง
ตาชั่งที่ชั่งตวงให้มันสมดุลกันระหว่างซ้ายหรือขวา

ทุกวันนี้ทุกคนก็เลยพยายามยึดถือตราชั่ง
แต่ตราชั่งมักจะเอียงด้วยอคติในการตัดสินใจของตนเอง
ไม่ว่าจะคิดผิดหรือคิดถูก
เพื่อเรียกร้องความถูกต้องตามตราชั่งของทุกคน
ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นตราชั่งเพียงเพราะอคติโลกตราชั่งนั้นจึงเป็นการเมืองระดับ
ครอบครัว
สังคมประเทศชาติ
ระหว่างประเทศ เพื่อสร้างความชอบธรรมหรือความถูกต้อง
แต่ความยุติธรรมเป็นจริงฤา
ทุกคนที้อยู่ในโลกใบนี้ก็รู้ว่า ความยุติธรรมที่แท้จริงเป๊ะ
หาได้ยาก

พุทธศาสนาวางหลักไว้ในเรื่องนี้ว่า
อะไรที่ก่อแล้วเกิดกุศลธรรมมันดี
อะไรที่ก่อให้เกิดอกุศลธรรม
นั้นไม่ดี
เพราะกุศลธรรมจะทำให้ใจร่มเย็นปิติสุข
แต่ถ้าอกุศลธรรมก็จะทำให้ใจร้อนรุ่มทั้งนั้นพุทธศาสนายังสอนให้เราเข้าใจถึงความจริงของความยุติธรรมว่าจะต้องมีความคิดที่ถูกต้อง
ใจที่เป็นกลางไม่เอียงซ้ายเอียงขวาหรือมีอคติใจที่ปลอดโปร่งจากการยุติธรรม
ใจที่เดินในทางสายกลาง
ทางสายกลางที่มีมรรคองค์แปดเป็นทางที่ไม่ข้องเกี่ยวกับทางซ้ายหรือทางขวาแต่อย่างใดที่เราเรียกว่าทางสายกลาง
จิตเมื่อบำเพ็ญในทางสายกลางแล้วจะมองเห็นความจริง 4 ประการคือเห็นความทุกข์เป็นความทุกข์
ไม่ใช่สุข
ความไม่เที่ยงเป็นความไม่เที่ยงไม่ใช่เที่ยงเห็นสิ่งที่ไม่สวยงามเป็นของไม่สวยงามไม่ใช่สวยงามอย่างที่โลกคิด
เห็นทุกสิ่งทุกอย่างไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนเป็นไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน

ไม่ใช่เป็นตัวเป็นตนอย่างที่เรายึดกัน
ความยุติธรรมที่เรายึดกันนั้นล้วนแต่เป็นตัวเป็นตนทั้งนั้น
เป็นทุกข์ไม่เที่ยง
ความยุติธรรมที่แท้จริงก็คือ เหนือเวทนาหรือความชอบหรือไม่ชอบ
ที่เรียกว่าธรรมดาที่สุด

เจริญพร

อนาคาริก




7
ประเพณี / Re: ประเพณีตักบาตรน้ำผึ้ง
« กระทู้ล่าสุด โดย Torageat เมื่อ 13 สิงหาคม 2019, 17:35:59 »
เคยได้ยินเหมือนกันนะครับ
8
สารพัดเรื่องสัพเพเหระ / Re: วิธีฝึกสมาธิเบื้องต้น
« กระทู้ล่าสุด โดย Torageat เมื่อ 13 สิงหาคม 2019, 17:35:36 »
ต้องลองทำดูก่อน
9
ธรรมะกับชีวิต / หมดหัวใจให้แม่
« กระทู้ล่าสุด โดย popen2556 เมื่อ 12 สิงหาคม 2019, 13:02:01 »
หมดหัวใจ

ความเป็นคนจีนโพ้นทะเลที่ล่องเรือสำเภามาอาศัยพื้นแผ่นดินไทยทำหากิน
หากมีเหลือก็ส่งเงินกลับไปให้พ่อแม่ได้ใช้

แต่การมาไกลขนาดนั้น

ไม่ได้ทำให้แม่ด้อยค่าไปกว่าแม่ของทุกๆคนบนโลกใบนี้
แม้แม่จะมีลูกชาย 5 คน อายุห่างกันตามสมควร
ต้องมาคอยดูแลในช่วงที่ลูกๆกำลังกินกำลังนอนพร้อมๆกัน
อีกทั้งยังมีเวลาในแต่ละวันน้อยมาก
เพราะงานในบ้านและงานในธุรกิจของครอบครัว
เเต่แม่ต้องการสร้างครอบครัว
ให้ดี
จึงกัดฟันซื้อบ้านหลังใหญ่ขนาด67ตร.วาให้ลูกๆได้มีที่ซุกหัวนอนกัน
และก็ไม่เคยเห็นแม่เอ่ยปากบ่นสักคำ
แม่ยังคงทำงานหนัก
หามรุ่งหามค่ำ จนนำพาลูกๆ
ให้พ้นไปจากอกแม่
ด้วยการศึกษาที่ดี
ด้วยอาชีพในการทำงานที่พออยู่ได้
ลูกๆของแม่ ทั้ง5 คน
มีปัญหาหนักๆถึง 2 คน
คือพี่ชายคนโต และน้องชายคนเล็ก
เนื่องจากเขาทั้งสองติดเหล้า
(พี่คนโตมาเลิกเหล้าได้ตอนอายุมากแล้วพร้อมกับโรคที่มาจากเหล้าเป็นรางวัลหลายโรค
ส่วนน้องชายคนเล็ก
ที่ชีวิตเกิดมา
สมองไม่สมประกอบ
คิดอะไรได้แปลกๆ
พี่น้องในบ้านจึงเรียกเขาว่า
ไม่เต็มบาท
หรือ80ยังคงดื่มอยู่ )
เขาเป็นลูกคนที่แม่เป็นห่วงมากที่สุด
จนแม่ต้องเดินตามหาแทบทุกคืน
เมื่อน้องชายคนนี้ยังไม่กลับเข้าบ้าน
แต่ถ้าหากเขาอยู่ที่บ้าน
แม่จะเข้านอนได้เร็วแต่หัวค่ำเลย
แต่แทบทุกคืนแม่ก็ยังคงเดินตามหาลูกชายคนเล็กของแม่ 2-3 เที่ยว
ก่อนจะกลับเข้าบ้านและจะเข้าห้องนอนเมื่อแม่ได้ยินเสียงลูกกลอนประตูบ้านเปิดและปิดโดยได้ยินเสียงของลูกชายคนเล็กตามกำกับมาด้วย
แม่จึงนอนตาหลับ
ผมเคยถามแม่เหมือนกันว่าทำไมแม่ต้องทำอย่างนั้นด้วย
แม่ตอบทันทีว่า "ยังไงๆเขาก็เป็นลูกของแม่
เขาเป็นปัญหาของแม่
แม่ออกเขามา
ไม่ใช่ปัญหาของใครๆ
ลูกไปนอนเถอะนะอย่าตามแม่เลย"
คำพูดนี้มันซึ้งใจ
สะเทือนใจของผม
ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ นาฬิกาของแม่มีไว้ตามหาลูกๆทุกคนของแม่ให้กลับเข้าบ้าน นอกเหนือจากความรักที่แม่มีให้พวกเราทุกคน
แม่มีความมั่นใจให้กับลูกของแม่ทุกคนเช่นกันอย่างเสมอภาค
แม่เชื่อใจ
แม่ภูมิใจในการ ตัดสินใจของลูกๆทุกเรื่อง เเละพวกเราก็ไม่เคยทำให้แม่ผิดหวังหรือผิดหวังไม่มากนัก

แม่ยิ่งใหญ่เสมอเช่นเดียวกันกับแม่ของทุกคน
ความสำเร็จในการเลี้ยงและดูแลลูกๆของแม่ที่ได้รับความสำเร็จอย่างสูงถึง 3 คน
ทั้งในเรื่องการเงินและการงาน
และ
ลูกๆอีก2คนของแม่ที่พึ่งตนเองได้
แม้จะไม่ร่ำรวย

ควมเป็นอยู่ของแม่ในช่วงบั้น ปลายของชีวิต
แม่จึงได้รับความสะดวกสบายมีความสุขตามสมควร
แม่เคยหัวใจวายตอนที่แม่อายุ 72 ปี
แต่แม่ก็รอดมาได้
จนมีอายุยืนยาวอยู่มาได้
จนถึง 86 ปี
แม้หัวใจที่แม่มีเหลือและทำ งานได้อยู่เพียง 25%ขอทั้งหมด

แต่ใจของแม่สิเต็มเกินร้อย
แม่อยู่อย่างแข็งแรงมาโดยตลอด
มีคุณภาพชีวิตที่ดี
แม่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเยี่ยม
ทำกายบริหารทุกวัน
ท่าบริหารที่แม่เรียนจากทีวี
จนหมอที่ดูแลแม่ต่างชมว่า
ไม่น่าเชื่อว่าคนจีนโพ้นทะเลที่มาอยู่เมืองไทยอย่างแม่
จะรู้เรื่องการอยู่แบบธรรมชาติเป็นอย่างดี
ก่อนแม่ตายปีหนึ่ง
แม่ได้บอกกับผมว่า
"ปีหน้าแม่จะตายจากลูกแล้วนะเม้า"
แม่ยังบอกอีกว่า"
อยู่กับลูกคนนี้แล้ว
มีความสุขที่สุดเลย แม่ขอบใจ "
นั่นเป็นรางวัลชีวิตสูงสุดที่แม่ให้กับผม
จนผมตื้นตันใจจริงๆ

แม่ยังคงเดินตามหาลูกชายขี้เมาคนเล็กแทบ ทุกคืน
เว้นแต่เขาจะเข้าบ้านแต่หัวค่ำ

จนถึงคืนวันที่ 7 เมษายน 2545 แม่ไม่ตื่นขึ้นมา กินข้าวเย็นร่วมกันกับพวกเรา ซึ่งเป็นอาการผิดปกติ
แม่ตื่นขึ้นมาเพื่อไปเข้าห้องน้ำ
เดินเซไปเซมา ผมพยายามจะขอให้แม่ไปหาหมอ
แม่บอกว่าไม่เป็นไร
ถ้าไม่ดีขึ้นพรุ่งนี้ค่อยพาแม่ไป
เช้าวันถัดมา
แม่เริ่มมีอาการแย่ลง
ผมต้องให้พี่ชายคนโตอุ้มแม่ไปส่งโรงพยาบาล
พี่หมอสมพร จาเขมิกรณ์
ให้แม่แอดมิต
พี่หมอเล่าให้ฟังว่า
สภาพร่างกายของแม่ใช้มานานมากแล้ว
ระบบมันเริ่มรวน มีเส้นเลือดฝอยตีบในสมองเป็นธรรมดา
อาการเป็นเหมือนแม่ของพี่หมอเอง
ที่มีอาการเช่นนั้น
แม่ยังคงมีความรู้สึกตัวในวันที่8
ผมคุยกับแม่ได้วันหนึ่งเต็มๆ
น้ำส้มคั้นที่ป้อนใส่ปากของแม่
ก็ยังได้รับการตอบสนองได้พอสมควร
ผมนั่งคุยกับแม่ตั้งแต่ต้นจนจบ ทุกอย่างที่เราเคยคุยกันมาตลอดชีวิต

ผมอยากจะเกิดเป็นลูกของแม่ทุกชาติไป
แม้จะลำบากแค่ไหน
แม่ไม่ได้มีอะไรให้ห่วงแล้ว
ตั้งแต่วันที่แม่เริ่มป่วย
แม่ปล่อยวางทุกอย่างที่คิด
เตรียมจากไปอย่างสงบและงดงาม

แม่สอนบทเรียนที่ดีต่างๆมากมายในชีวิตให้กับผม
แม่รักลูกสุดหัวใจ
ผมเองก็รักแม่สุดหัวใจเช่นกัน ความรักที่ผมมีต่อแม่
ผมคิดว่าไม่มีผู้หญิงคนใดในโลกที่จะได้รับความรักจากผมเท่ากับแม่แล้ว ทุกวันนี้แม่ไม่เคยจากผมไปไหนเลย
แม่ยังอยู่กับผม เสมอ

ในหัวใจของผมที่นี่
ที่แม่ให้สงบนิ่ง
ที่แม่ให้เกิดปัญญา
ที่พร้อมเสมอจะสู้กับทุกอย่าง

แม่จากพวกเราไปอย่างสงบสุขมีสายตาของผมเองเฝ้ามองอยู่ด้วยหัวใจแทบแตกสลาย
ในวันที่10 เมษายน 2545

รักแม่ตลอดเวลา

เม้า

ชื่อเล่น...

คำว่า พี่น้องลุงป้าน้าอาแทบจะเป็นชื่อเล่น
หรือชื่อเล่นที่ 2 ของพวกคุณๆไปแล้ว

ในต่างประเทศ
ญาติที่ต้องการ จะพบกัน
ต้องมีการนัดหมายล่วงหน้า หากไม่มีนัด
เขาจะไม่ยอมให้เข้าบ้านกันเลยลบความเป็นญาติออกไป
มันห่างไกลออกไป
สังคมที่มันแข่งขัน
แก่งแย่ง
ชิงดีชิงเด่น
เพื่อความสุขกายสบายใจ
มันเปลี่ยนแปลง
มันห่างเหิน
สังคมยุค Digital
มันทำให้สัมพันธภาพห่างเหินออกไป
เช่นกัน
มันแรงขึ้น
สามีภรรยาหรือผัวเมียก็เป็นอีกชื่อเล่นหนึ่ง ที่เปลี่ยนไปเป็นว่าเล่นเหมือนเป็นกางเกงใน
ตามก้นฝรั่งตูดขาวๆ
เป็นสังคมวัตถุนิยมยุคเมียหลวงผัวหลวงใครๆก็ใช้ได้
หมดถ้าสดชื่น คำว่าญาติ
ลุงป้านาอาพี่น้อง
ก็จะเป็นชื่อเรียก เล่นๆของกันและกัน
จนกว่าคำพ่อกับ
แม่
จะหมดประ โยชน์
ถ้าไม่ได้เลี้ยงหลานให้ลูกๆ มองในแง่ร้ายไปนิดหนึ่ง
สังคมมันเริ่มดื้อเป็นอย่างนั้นสิ ก่อนที่
หุ่นยนต์
จะเป็นเจ้าของโลก
ที่ไร้ศีลธรรม
ไม่มีคำว่าอาย ตั้งสติเข้าไว้นะโยมตัวเราก็ไม่ใช่ตัวใช่ตนอยู่แล้ว

เจริญพร
อนาคาริก
10
ถือเป็นข้อมูลที่ดีมากเลยครับ
หน้า: [1] 2 3 ... 10