<< Prev
แก้ไขไฟล์ mkt5_172.txt
(แก้ไขไฟล์ล่าสุด คือ 17-Aug-2011 16:24:29.)
Next >>

ประโยค๕ - มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม ๕ - หน้าที่ 172
ด้วยนามว่า มงคล มี สิริ ศัพท์ เป็นบทต้น (สิริ มงคล) ศิษย์ของท่านพระพุทธวีระ ผู้มีวิจารณ- ญาณ ในพระสูตรอภิธรรมและวินัย มีอุตสาหะ รจนามังคลัตถทีปนีนี้ ซึ่งมีอรรถรสน่ายินดียิ่ง. [๖๒๗] พระมหาเถระ ผู้ซึ่งครูทั้งหลายขนานนามว่า สิริมงคล ผู้อยู่ในสุญญาคาร อันเป็นที่เกิดความเลื่อมใสของคนทั้งหลายผู้มาถึง อันเป็นที่สงัด ในที่คาวุตหนึ่ง เบื้องทักษิณแห่งนวปุระ (เชียง ใหม่) ผู้ยินดีในวิเวก มีอุตสาหะมาก ทรงพระไตรปิฏก ประดับด้วย ความเชื่อ ความรู้ และความเพียร ปรารถนาความฉลาดเพื่อตนและ คนอื่น ๆ แต่งมังคลัตถทีปนีนี้ไว้ เมื่อปีวอก ศัก๑ราช ๘๘๖ ใน (รัช) กาลของพระเจ้าราชาธิราช จอมมนุช เป็นผู้ยอดแห่งพระราชาทั้งปวง เป็นราชนัดดาของพระเจ้าราชาทรงพระนามว่า ลกะ ผู้เป็นเจ้าในนวปุระ ราชธานี (ปรเมนท) ทรงมีศรัทธาอย่างยิ่ง ปรารถนาพระสัพพัญญุต- ญาณ เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ด้วยประการฉะนี้. [ ปณิธานของท่านผู้แต่ง ] มังคลัตถทีปนีนี้นั้น สำเร็จแล้ว ปราศจากอันตรายฉันใด: ขอ ความหวังดีอันงามของหมู่สัตว์ทั้งมวลเทียว จงสำเร็จฉันนั้น. "บุญใดให้ความสุข ซึ่งข้าพเจ้าผู้แต่งมังคลัตถ- ทีปนีนี้ประสพแล้ว, ด้วยบุญของข้าพเจ้านั้น ขอ ความหวังอันดีของหมู่สัตว์ จงสำเร็จ. ขอสัตว์ ๑. จุลศักราช.